Zagrożenia zdrowotne wynikające z aborcji są niewielkie, zwłaszcza jeśli zabieg
przeprowadzony jest w ciągu pierwszych 12 tygodni ciąży. Aborcja nie wpływa
zwykle na szanse późniejszego zajścia w ciążę.Page 3 of 3
Abortion | Polish | Translated 04/08© Queen’s Printer and Controller of HMSO 2008
Krwotok (nadmierne krwawienie) występuje po 1 aborcji na 1000, uszkodzenie
szyjki macicy po 10 aborcjach na 1000, zaś uszkodzenie macicy, podczas aborcji
chirurgicznej, pojawia się po 4 na 1000 aborcji.
Głównym zagrożeniem po aborcji jest ryzyko zakażenia. Może ono wystąpić, jeśli
płód nie zostanie całkowicie usunięty. Nieleczone zakażenie może spowodować
stan zapalny miednicy (PID). Może on być przyczyną niepłodności lub ciąży
pozamacicznej (kiedy dziecko rozwija się w jajowodzie). Do leczenia zakażenia
wykorzystuje się zwykle antybiotyki.
Po aborcji zaleca się zwykle powstrzymanie się od współżycia płciowego przez
okres do dwóch tygodni. W razie fizycznych lub emocjonalnych problemów po
aborcji należy zwrócić się o poradę do lekarza pierwszego kontaktu (GP).
Wczesna aborcja medyczna (do 9 tygodnia ciąży) wiąże się z przyjęciem dwóch
leków. Mifepristone blokuje wydzielanie hormonu, dzięki któremu śluzówka macicy
umożliwia zapłodnienie. Prostaglandyna (podawana 48 godzin później) powoduje
złuszczenie śluzówki macicy, która zostaje wydalona, razem z embrionem, poprzez
krwawienie z pochwy. Pacjentka może mieć mdłości, wymioty lub biegunkę.
Odsysanie próżniowe (od 7 do 15 tygodnia) polega na delikatnym odessaniu płodu
z macicy. Wykorzystuje się do tego mały, plastikowy ssak podłączony do pompy.
Po takim zabiegu może wystąpić krwawienie trwające do 14 dni.
Rozszerzenie i chirurgiczne usunięcie ciąży (po 15 tygodniu) polega na delikatnym
otwarciu szyjki macicy i usunięciu płodu za pomocą kleszczy i ssaka. Po takim
zabiegu także może wystąpić krwawienie.
Istnieją dwie możliwości wykonywania późnej aborcji (między 20. a 24. tygodniem).
Pierwszym jest dwuetapowa aborcja chirurgiczna, a drugim aborcja wywołana
medycznie, podobna do naturalnego późnego poronienia
W Wielkiej Brytanii aborcja jest legalna do 24 tygodnia ciąży, ale większość
zabiegów wykonuje się znacznie wcześniej. 90% zabiegów aborcji przeprowadza
się przed upływem 13 tygodnia ciąży, a 98% – w ciągu pierwszych 20 tygodni.
Im wcześniej zostanie przeprowadzona aborcja, tym łatwiejszy i bezpieczniejszy
jest to zabieg. Ważne jest jednak, aby kobieta miała dość czasu na rozważenie
wszystkich dostępnych możliwości i była w stanie podjąć właściwą decyzję.
U osób poniżej 16 roku życia można przeprowadzić aborcję bez informowania o
tym rodziców pacjentki. Dwóch lekarzy musi jednak uznać, że aborcja leży w
najlepszym interesie pacjentki i że pacjentka w pełni rozumie, z czym ten zabieg
się wiąże.
Zgodnie z brytyjskim prawem, aborcja musi jednak zostać przeprowadzona przed
24 tygodniem ciąży. W nielicznych przypadkach można ją wykonać później:
• W celu ratowania życia kobiety.
• Aby zapobiec poważnemu, trwałemu uszczerbkowi na fizycznym lub
psychicznym zdrowiu kobiety.
• Jeżeli istnieje duże ryzyko, że w razie urodzenia dziecko było poważnie
upośledzone fizycznie lub umysłowo.
Ustawa o aborcji (The Abortion Act) z 1967 r. określa warunki, w jakich aborcja
może być niezbędna. Zgodnie z prawem, aborcja może być konieczna, jeżeli:
Dalszy rozwój ciąży stanowiłby większe zagrożenie dla życia kobiety niż
przerwanie ciąży.
Dalszy rozwój ciąży stanowiłby większe zagrożenie dla fizycznego lub
psychicznego zdrowia kobiety niż przerwanie ciąży.
Dalszy rozwój ciąży stanowiłby większe zagrożenie dla fizycznego lub
psychicznego zdrowia już urodzonych dzieci kobiety.
Istnieje ryzyko, że dziecko, jeśliby się urodziło, byłoby poważnie upośledzone
fizycznie lub psychicznie.
W praktyce daje to lekarzom duży zakres swobody kierowania kobiet na zabieg
aborcji. Podjęcie decyzji o aborcji to trudny, osobisty wybór. Dostępnych jest więc
wiele usług doradczych, konsultacyjnych i informacyjnych, ułatwiających podjęcie
właściwej decyzji
Aborcja, czasem określana także jako przerwanie ciąży, to zabieg medyczny
zakończenia ciąży, przez co nie kończy się ona urodzeniem dziecka.
Decyzja o aborcji jest trudna. Istnieje wiele powodów podjęcia decyzji o aborcji —
na przykład sytuacja osobista, zagrożenie dla zdrowia lub ryzyko, że dziecko
urodziłoby się poważnie chore.
Wiele osób ma zdecydowane opinie o aborcji (są wśród nich zarówno jej
zwolennicy, jak i przeciwnicy). Wszystkim poglądom należy się szacunek; w
Wielkiej Brytanii przerywanie ciąży jest jednak legalne w ciągu jej pierwszych 24
tygodni, pod warunkiem, że spełnione są określone kryteria.
Aborcję można przeprowadzić w państwowym zakładzie opieki zdrowotnej
należącym do NHS lub prywatnie (NHS nie finansuje aborcji wykonywanych
prywatnie). Zgodnie z prawem brytyjskim, aby przeprowadzić aborcję, należy
otrzymać skierowanie od dwóch lekarzy, którzy muszą się zgodzić, że w danej
sytuacji aborcja jest właściwym rozwiązaniem. Zabieg musi być przeprowadzony w
szpitalu albo specjalistycznej licencjonowanej klinice.
RU – 486
Tabletka poronna RU – 486 jest środkiem nowej generacji, a działanie tej tabletki poronnej
polega na blokowaniu receptorów końcowych w tkankach które wydzielają rozmaite hormony.
Po blokadzie takiego receptoru przez tabletki poronne wpływ hormonu lub też innych procesów które odeń zależą ulega przerwaniu lub tez zmianie.
Tabletka poronna blokuje końcowe receptory wielu rozmaitych tkanek, jednakże najważniejszym jej działaniem jest blokowanie receptorów dla progesteronu. Ponieważ progesteron jest nieodzownym hormonem dla podtrzymania ciąży, blokada jego działania przez tabletki poronne powoduje że następuje poronienie.
Skutkiem podania tabletki poronnej następuje blokada progesteronu zaś śluzówka macicy nie może dalej odżywiać rozwijającego się płodu który obumiera i zostaje wydalony.
Dlatego też tabletki poronne nie mogą być zaliczone ani do środków antykoncepcyjnych (uniemożliwiających zapłodnienie w trakcie stosunku) ani do antykoncepcji postkoloitalnej (uniemożliwiającej zapłodnienie po stosunku) gdyż służą one unicestwieniu już poczętego płodu.
W 1987 uważano że tabletka poronna może zastąpić aborcję w trakcie pierwszych 10tygodni ciąży. Jednakże po upływie 7 tygodni ciąży środek ów nie jest skuteczny, natomiast największa jego skuteczność jest wtedy kiedy zostaje zastosowany między 4 a 7 miesiącem ciąży. Ponadto nie powinny tego środka zażywać kobiety powyżej 35 lat.
Ponowne zastosowanie tabletki poronnej RU-486 nie tylko wymaga zażycia jej w domu lecz także i 6-7 wizyt u lekarza lub w szpitalu celem:
upewnienia się że jest ciąża i podania tabletki poronnej pod nadzorem
przebywania w szpitalu przez 12 godzin aby otrzymać prostoglandyn
Wydalenia płodu co w 80 przypadków na 100 skutkuje krwotokami i depresją.
Ponownego przyjęcia dawek prostoglandyn co niezbędne jest w 1/5 przypadków.
Dokonania aborcji w przypadku kiedy zastosowanie tych dwóch środków nie dało pożądanych skutków. Poddania się badaniu USG celem upewnienia się czy wszystkie szczątki płodu zostały wydalone.
Aby uniknąć niebezpiecznych konsekwencji stosowania tabletek poronnych (nudności, wymioty, krwotoki) należy zalecić stosowanie prostaglandyn. Jednakże one również mogą być szkodliwe, dlatego tez generalnie stosowanie RU-486 powinno być wykluczone.
Ustawa z roku 1967
Ustawa o Aborcj z 1967 ma na celu wyjaśnienie prawa, podlegałą ożywionej dyskusji pozwoliła na legalną aborcję na różnych podstawach, z dodatkową ochroną swobodnego świadczenia przez National Health Service. Ustawa została uchwalona w dniu 27 października 1967 r. i weszła w życie w dniu 27 kwietnia 1968 roku.
Na mocy ustawy lekarze mają prawo do wykonywania aborcji z każdego z następujących powodów:
Aborcja Aby ratować życie kobiety
Aborcja Aby uniknąć poważnych trwałych uszkodzeń fizycznego lub psychicznego zdrowia kobiety
Aborcja do 28 tygodni, aby uniknąć niebezpieczeństwa dla zdrowia fizycznego lub psychicznego zdrowia kobiety
Aborcja do 28 tygodni, aby uniknąć szkody dla zdrowia fizycznego lub psychicznego istniejących dziecko (dzieci)
Aborcja Jeżeli dziecko może być poważnie upośledzone fizycznie lub umysłowo
Przed Human Fertillisation i Embriology Act 1990 zmienionym ustawą, Akt Ochrony Życia niemowląt 1929 działał jako przepis wykonawczy do Aktu o Aborcji 1967. Oznaczało to, że aborcja nie mogła być przeprowadzona jeżeli dziecko „mogło urodzić się żywe”. Nie ma zatem ustawowego limitu który znalazł się w Act 1967, limit jest czasem w którym według postanowienia sądu dziecko może urodzić się żywe. Ustawa wymaga, żeby procedura została potwierdzona przez dwóch lekarzy, zanim zostanie przeprowadzona aborcja. Ustawa została znowelizowana w 1990 r. przez Human Fertillisation i Embriology Act 1990.
Efekt był taki, że dla niemowląt Ustawa Ochrony Życia została oddzielona od ustawy o Aborcji co pozwala by aborcja była wykonana ze względu na niepełnosprawność, życie matki i zdrowie matki. Niektórzy posłowie mówili, że nie byli świadomi ogromnych zmiana jaką spowodowało oddzielenie od Ustawy o Ochronie Życia 1929 na Akt o Aborcji 1967, szczególnie w odniesieniu do nienarodzonego dziecka niepełnosprawnego.
Późniejsze prawa
Zmiany do Ustawy o Aborcji 1967 zostały wprowadzone w Parlamencie przez Akt o Płodności i embriologii z 1967 Terminy zostały obniżone od 28 tygodni do 24 w większości przypadków do refleksji domniemanych ulepszeń w technologii medycznych uzasadniających obniżenie. Restrykcje zostały usunięte dla aborcji późniejszych w przypadku zagrożenia dla życia, płodu nieprawidłowości lub poważnych obrażeń fizycznych i psychicznych dla kobiety. Od 1967 członkowie Parlamentu wprowadzali osobiste poprawki w celu zmiany prawa aborcyjnego.
Cztery poprawki powstały w wyniku merytorycznej dyskusji (1975, 1977, 1979 i 1987), ale wszystkie upadły.
W maju 2008 r. deputowani głosowali za zachowaniem aktualnego stanu prawnego w granicy 24 tygodni. Zmiany proponujące obniżenie do 22 tygodni i 20 tygodni zostały udaremnione stosunkiem głosów 304 do 233 i odpowiednio 332 do 190 głosów
Dependencje Korony brytyjskiej:
Wyspy Normandzkie i Man
Dependencje korony brytyjskiej: Jersey, Guernsey i Wyspa Man nie są częścią Zjednoczonego Królestwa. Są to terytoria de facto zależne od Wielkiej Brytanii, lecz posiadające aspekty państwowości: własne rządy, parlamenty, a także prawodawstwo – w tym również dotyczące aborcji.
Ponieważ są one częścią Wspólnego Obszaru Podróżniczego, kobiety mieszkające na tych wyspach, którzy chcą dokonać aborcji wyjeżdżają do Wielkiej Brytanii od czasu Aktu Aborcyjnego 1967 .
Jersey
Na Jersey zgodna z prawem jest aborcja w ciagu pierwszych 12 tygodni ciąży tak długo, jak określone kryteria są spełnione: bardziej rygorystyczne kryteria od 12 do 24 tygodni. Kryteria zostały ustalone w prawie przerywania ciąży (Jersey) 1997 roku.
Guernsey
Na Wyspie Guernsey jest zgodna z prawem aborcja dokonana w pierwszych 12 tygodniach ciąży tak długo, jak określone kryteria są spełnione, wciąż jest zgodne z prawem, ale według bardziej rygorystycznych kryteriów od 12 do 24 tygodni. Kryteria zostały ustalone w prawie o aborcji Wyspy Guernsey z 1997 roku
Wyspa Man
Jest zgodne z prawem obowiązujacym na wyspie Man dokonanie aborcji w pierwszych 24 tygodniach ciąży tak długo, jak są spełnione określone kryteria. Kryteria zostały ustalone w prawie o przerywaniu ciaży z 1995 roku.
Akty prawne dotyczące aborcji w Irlandii Północnej mają sekcje 58 i 59 Przestępstwa przeciwko Person Act 1861 i sekcje 25 i 26 z Criminal Justice Act (Northern Ireland) 1945 (które pochodzą z odpowiednich przepisów Życie niemowląt (Preservation ) Act 1929 ). Ustawa pozwala na aborcję, gdy niezbędna jest ochrona życia matki jej zdrowia fizycznego i psychicznego. Ale wykonanie aborcji w Irlandii Północnej jest przestępstwem z wyjątkiem szczególnych przypadków.
Aborcja w Irlandii Północnej jest prawnie dopuszczalna w wyjątkowych sytuacjach, gdy życie kobiety w ciąży jest w bezpośrednim zagrożeniu i jeśli jest długoterminowe i stałe zagrożenie jej zdrowia fizycznego lub psychicznego. W pisemnej odpowiedzi na pismo Jim Alister ministerstwo zdrowia Irlandii Północnej napisało że w szpitalach Irlandii Północnej w okresie 2005/06 do 2009/10 przeprowadzono 394 aborcji.
Przestępstwo w rozumieniu § 58 podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub krótszej .
Politycy, związkowcy i nacjonalistyczne partie w Irlandii Północnej, połączyli siły w dniu 20 czerwca w celu zablokowania rozszerzenia Aktu Aborcyjnego 1967 do Irlandii Północnej, gdzie aborcja jest dozwolona w ograniczonym zakresie
Ostatecznie w obecnej sytuacji jest tak, że kobiety z Irlandii Północnej chcąc wykonać aborcję muszą podróżować do Wielkiej Brytanii lub innych krajach europejskich gdzie mają dostęp do bezpiecznej i legalnej aborcji. Potem muszą płacić za procedury, a także związane z tym koszty, takie jak podróż i opłacenie zakwaterowania płacenia ok. £ 2,000 w zależności od stopnia zaawansowania ciąży. Około 80.000 kobiet, które podróżowały z Irlandii Północnej do Anglii czy innych krajach europejskich dostęp do bezpiecznej i legalnej aborcji w UK po przyjęciu Aktu Aborcyjnego 1967. Zgromadzenie Irlandii Północnej ma prawo do zmiany prawa, aby było zgodne z prawem w całej Wielkiej Brytanii. Jednak to mało prawdopodobne aby dokonali tego obecni członkowie Zgromadzenia, ponieważ większość członków jest przeciwnych liberalizacji prawa.
„Ciąża przerwana przez zarejestrowanego lekarza”
Sekcja 58 Person Act z 1861 mówi że:
Każda kobieta która spodziewa się dziecka, a która w zamiarze wywołania poronienia bezprawnie zażyje jakąkolwiek truciznę lub inna niebezpieczną rzecz, lub bezprawnie użyje jakiegokolwiek instrumentu lub innego środka zmierzającego do wywołania aborcji, lub też ktokolwiek kto chce spowodować poronienie u jakiejkolwiek kobiety bez względu na to czy ma ona lub nie ma dziecka spowoduje że kobieta bezprawnie weźmie truciznę lub inną niebezpieczną rzecz, lub bezprawnie użyje jakiegokolwiek instrumentu lub innego środka z zamiarem by dokonana zostala aborcja, będzie winna i pociągnięta do odpowiedzialności i będzie podlegała karze długoletniego więzienia.
Sekcja 59 stanowi:
Ktokolwiek bezprawnie dostarczy truciznę lub inny szkodliwy środek lub też jakikolwiek instrument czy rzecz wiedząc ze ma zamiar bezprawnego użycia lub zastosowania w celu spowodowania poronienia (aborcji) u kobiety,bez względu na to czy spodziewa się ona dziecka czy nie, będzie winien wykroczenia i będzie podlegał karze więzienia.
Bezprawnie
Do celów sekcji 58 i 59 Przestępstwa przeciwko Person Act 1861 oraz wszelkie prawa odnoszące się do wykonania aborcji, wszystko co zostało zrobione w celu wywołania u kobiety poronienia (aborcji), lub w przypadku kobiety która nosi więcej niż jeden płód, poronienie każdego płodu jest niezgodne z prawem określonym w pkt 1 Abortion Act 1967 , a w przypadku kobiety, która nosi więcej niż jeden płód, wszystko co zostało zrobione z zamiarem wywołania u niej poronienia u każdego płodu spełnia znamiona przestępstwa wymienione w pkt 1.
Zabójstwo
Śmierć osoby ludzkiej spowodowana przez bezprawną próbę spowodowania aborcji jest ostatnio uważana za zabójstwo.
Akt Aborcyjny z 1967 nie ma zastosowania do Irlandii Północnej . Przepisy dotyczące prawodawstwa związanego z aborcją w Irlandii Płn. Prawodawstwo w sprawie aborcji regulują sekcje 68 I 59 przestępstw przeciwko Person Act. W Irlandii Północnej aborcja jest legalna jedynie w wyjatkowych okolicznościach kiedy życie cięzarnej kobiety znajduje sie w bezpośrednim zagrożeniu a także jest stałe ryzyko dla jej fizycznego lub umysowego zdrowia. przestepstwo przeciwko sekcji 58 jest karalne dożywotnim więzieniem lub krótszą kara więzienia.
